Czarnogóra to przede wszystkim przepiękne piaszczyste plaże, zaciszne i urokliwe zatoczki, górskie szlaki i parki narodowe, przytulne maleńkie miasta i odległe wioski rybackie,
a także zabytki wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Krajobraz tych uroczych miasteczek docenili operatorzy filmu „Casino Royale” – czyli James Bond mieszka przecież w najsławniejszym hotelu Czarnogóry, Świętym Stefanie.
Prywatne plaże i nieodkryte parki w małych prywatnych zatoczkach to co was czeka w Czarnogórze.
Jest to jedno z najmłodszych państw w Europie. Jego powierzchnia wynosi 13 812 km², a linia brzegowa 293,5 km. Leży na wybrzeżu Morza Adriatyckiego, graniczy z Serbią, Kosowem, Chorwacją Bośnią i Hercegowiną oraz Albanią. Państwo powstała po rozpadzie Jugosławii. Termin Crna Gora odnosił się do dużej części Czarnogóry już w XV w.. Zarówno w architekturze, widać tu ślady historii z czasów panowania tureckiego, weneckiego i greckiego.
Przyroda Czarnogóry jest bardzo zróżnicowana ze względu na klimat i rzeźbę terenu. Szczególnie atrakcyjne turystycznie jest wybrzeże Adriatyku. Najbardziej popularne w Czarnogórze są oczywiście plaże, te najpiękniejsze są w Śv. Stefanie, niezwykła jest również sama wyspa Św. Stefan, nazywana również wyspą milionerów, ale nie tylko. Przepiękny Park i plaża zachwycą najbardziej wybrednych. W Czarnogórze przeważają tereny górzyste m.in.: Durmitor, Lovćen i Góry Północnoalbańskie, gdzie znajduje się najwyższy szczyt Zla Kolata (2534 m n.p.m.). Najdłuższą przepływającą przez Czarnogórę rzeką jest Tara. Na terenie Czarnogóry znajduje się kilka Parków Narodowych, m.in. Park Jezioro Szkoderskie, którego dno znajduje się poniżej poziomu morza i jest siedzibą kilkudziesięciu gatunków ryb oraz Pelikanów. Owoce i warzywa są tu najsłodsze i mają sobe równych.
W strefie wybrzeża Czarnogóry występuje roślinność klimatu śródziemnomorskiego. Można tu spotkać zarośla makii, urocze gaje oliwne (jeden z najstarszych znajduje się w pobliżu miejscowości Stary Bar, w miejscowości Stara Olivka. Występujące tu lasy piniowe i różne gatunki palm oraz cedry libańskie są czasem unikatowe. Na terenach górzystych dominują gatunki charakterystycznych dla klimatu umiarkowanego. W niższych partiach gór przeważają dęby, buki i jesiony, wyżej zaś sosny i świerki, a ponad nimi powyżej 2000 m n.p.m. łąki alpejskie i nagie skały. Fauna wnętrza kraju jest typowa dla środkowej i wschodniej Europy. W górach i w lasach spotkać można dziki, jelenie i lisy, a czasem wilki i niedźwiedzie. Na południowym wybrzeżu żyją bardziej śródziemnomorskie gatunki, na przykład szakale, węże i jaszczurki. Dość często spotkać można żółwie. W ciepłych wodach Adriatyku rezydują kraby i langusty. Czarnogóra słynie również z Jeziora Szkoderskiego, gdzie swoje miejsce ma Pelikan.
Czarnogóra poprzez swoją historię jest krajem wieloetniczny i wielokulturowym, najbliżej związanym z sąsiednią Serbią. Czarnogórcy mieszkają tu obok Serbów, Albańczyków, Chorwatów i innych mniejszości. Językiem urzędowym jest czarnogórski, uznawany często za odmianę języka serbskiego.
Ten mały kraj łączy w sobie najlepsze cechy Bałkanów i Morza Śródziemnego. Zróżnicowanie etnograficzne i geograficzne Czarnogóry jest przyczyną bogactwa tradycyjnej kultury i kuchni czarnogórskiej. Wedle tradycji oczekując gościa Czarnogórzec otwiera na oścież drzwi swojego domu, sadza w najwygodniejszym miejscu na najwygodniejszym krześle i podejmuje najlepszym jedzeniem i najlepszymi napojami. Obowiązującym językiem jest tu czarnogórski, lecz bez trudności można się również porozumieć po serbsku. Jednak język ten nie jest mile widziany. Młodsi mieszkańcy kraju posługują się językiem angielskim w stopniu komunikatywnym, zaś starsze zna najczęściej niemiecki. Czarnogórcy uwielbiają handel, warto więc targować się zawsze i wszędzie, dzięki temu można uzyskać mniejsza cenę nie tylko na bazarach, ale tez w pensjonatach czy na kempingach. Szczególnie są tu obchodzone wszystkie święta kościelna, a przede wszystkim Wielkanoc i Boże Narodzenie.
Religia Bałkanów jest bardzo zróżnicowana, a dominującą religią jest tu prawosławie. Prawosławny kościół jest jednak daleki od całkowitej jedności. Część wyznawców należy do nieuznawanej przez Serbską Cerkwię Prawosławną, autonomicznej Czarnogórskiej Cerkwi Prawosławnej. Na północy Czarnogóry występują natomiast największe skupiska wyznawców Islamu, Muzułmanie, głównie Sunnici stanowiący 19,11% całej populacji, a Katolicy to 3,44%. Wszystko się ciągle zmienia, a rozpad dawnej Jugosławii doprowadził do wojny na tle religijnym.
Czarnogóra to kraj o długiej i bogatej historii. Najstarszym znanym ludem zamieszkującym tereny obecnej Czarnogóry było iliryjskie plemię Dokleatów. Ziemie Czarnogóry wchodziły w skład Cesarstwa Rzymskiego, a po jego podziale dzisiejsza Czarnogóra znalazła się w strefie wpływów Bizancjum. W VI w. w Czarnogórze osiedlili się Słowianie. W wiekach średnich obszar ten znalazł się pod panowaniem Wenecji, wtedy też ukuto zamienną nazwę Czarnogóry – Montenegro. W końcu XIV w. termin Czarnogóra odnosił się tylko do niewielkiego obszaru zajmowanego przez plemię Paštrovići, ostatecznie używany zaczął być do określania większego obszaru dynastii Crnojewiciów w Górnej Zecie. Czarnogóra powiększała kilkakrotnie terytorium aż do XX wieku w wyniku wojen z Otomanami, czego wynikiem była aneksja Starej Hercegowiny oraz części Metochii i południowego Sandżaku. W 1918 roku weszła w skład Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, a w 1919 r. w Czarnogórze wybuchło pierwsze powstanie niepodległościowe, ostatecznie stłumione w roku 1924.